Mucha domowa (Musca domestica)
Zwalczanie muchy domowej jest istotną kwestią w gospodarstwach rolnych, jak również w mieszkaniach i domach klientów indywidualnych oraz firm.

Owady te są nie tylko uciążliwymi szkodnikami, ale przede wszystkim  są nośnikiem organizmów chorobotwórczych, posiadające ponad 100 różnych organizmów patogennych.

Dorosłe osobniki mają 4-7,5 mm długości, koloru matowego lub szarego, rozpiętość skrzydeł waha się od 13 do 15 mm. Mucha domowa posiada dużą głowę, szary tułów z 4 podłużnymi ciemnymi paskami i żółtawym odwłokiem. Większą część głowy zajmują duże, złożone oczy. Pomiędzy oczami znajduje się para czułek, które spełniają u muchy rolę receptora zapachów. Poniżej znajduje się spiralnie zwinięty aparat gębowy zakończony gąbczastą poduszeczką – rostrum. Aparat gębowy ssąco-liżący umożliwia muchom pobieranie także pokarmów suchych. Na końcu każdej z sześciu nóg znajduje się para pazurków i para lepkich poduszeczek. Skrzydła dołączone są do środkowego, trójsegmentowego tułowia i mają charakterystyczne użyłkowanie.

Dorosła samica składa białe, owalne jaja, zwykle pojedynczo w klastrach 20-50, w sumie 75-150 na partię i będzie składać 5-6 porcji w swoim życiu w ilości 350-900 jaj. Jaja składane są w warunkach wilgotnych, wylęganie odbywa się w ciągu 8-20 godzin, a larwy przechodzą przez 3 stadia larwalne w 3-7 dni w temperaturze 21-32 ° C. Dorosła larwa musi znajdować się w chłodnym i suchym miejscu  przez 3-4 dni aby ulec przepoczwarzeniu. Kolor poczwarki zmienia się z żółtawego na czarny a ten etap przebiega od 3 dni do 4 tygodni w zależności od temperatury i wilgotności. Po wyjściu z poczwarki, osobnik przez około 1 godzinę suszy skrzydła a jego korpus ulega utwardzeniu w temperaturze 27 ° C. Zależnie od warunków i czasu proces pełnego rozwoju może wynosić mniej niż 6 dni. W trakcie pory letniej może występować 10-12 pokoleń. Dorosłe osobniki żyją zwykle 15-25 dni. Muchy domowe są szkodnikami, które są przyciągane do ekskrementów oraz żywności. Ze względu na ich aparat gębowy, mogą żywić się wyłącznie substancjami płynnymi. Wykazano, że mucha domowa przenosi ponad 100 różnych rodzajów patogenów powodujących choroby, z których wiele związanych jest z brudem. Takie patogeny wywołujące tyfus, cholerę, biegunkę, czerwonkę, gruźlicę, wąglik, zapalenie oka, polio i salmonellozy, jak również robaki pasożytnicze.

Samice szukają ciepłego i wilgotnego miejsca o wystarczającej ilości pokarmu do złożenia jaj I dla rozwoju larw. Muchy domowe są przyciągane do budynków przez prądy powietrza i zapachy. Ponieważ ich optymalna temperatura wynosi 28 ° C, w chłodniejsze dni są przyciągane do ciepłych prądów powietrza wychodzących z okien i drzwi. W ciągu dnia, muchy latają na wysokości 1,5 m od ziemi, odpoczywają na ścianach, podłogach i różnych obiektach. Optymalna wysokość latania wynosi 0,8 m nad powierzchnią ziemi (podłogi). W nocy odpoczywają powyżej 1,5 m na sufitach, ścianach, przewodach elektrycznych, krawędziach i narożnikach budynków, instalacjach, itd . Ich nocne miejsca  odpoczynku znajdują się zwykle w pobliżu swoich dziennych źródeł żywności.

Zachowanie odpowiednich standardów sanitarnych powinno nie dopuścić do powstania dużej ilości tych szkodników tak aby środki mechaniczne i owadobójcze były bardziej skuteczne. Aby nie dopuścić do zwiększania się  liczebności much należy zabezpieczyć pojemniki na odpadki pokrywami lub włazami, które uniemożliwią rozwój szkodników, ponadto należy zamontować moskitiery na okna i drzwi, które zapobiegają przedostawaniu się much z zewnątrz. Z nowoczesnych metod ochrony przed tymi owadami należy wymienić kurtyny powietrzne (montowane nad drzwiami wejściowymi), pułapki świetlne, lepkie pułapki powierzchniowe, itp. Śmietniki i inne pojemniki z odpadami powinny być zlokalizowane jak najdalej od budynku jak tylko jest to możliwe , ponadto śmietniki nie powinny znajdować się w pobliżu wejść do budynków. Owadzie pułapki świetlne stosowane w pomieszczeniach są szczególnie skuteczne w zmniejszaniu liczebności much domowych. Bardzo ważnym jest zachowanie odpowiednich standardów higienicznych i likwidacja lub odseparowanie miejsc rozwoju owadów. Preparaty do zwalczania much to coraz częściej trutki pokarmowe nanoszone na powierzchnie metodą opryskową. Bardzo dobre efekty daje metoda zamgławiania ULV lub zamgławiania termicznego.