Komary są owadami o smukłym, wydłużonym ciele,  zaopatrzonym w wąskie skrzydła. Długość ciała komarów waha się od 3 do 6 mm. Komary są przystosowane do niemal każdego rodzaju zbiorników wodnych takich jak stawy, bagna, stałych i czasowych wód powodziowych, rowów melioracyjnych, wody zalegającej w otworach drzew, liści roślin lub sztucznych zbiorników. Wyjątkiem są płynące strumienie i otwartych wodach dużych strumieni, rzek, jezior, mórz, i oceanów. Czas rozwojowy (od jaja do dorosłego osobnika) wynosi zwykle około 10-14 dni; jaja wylęgają się od 1-3 dni do 5 lat, stadium larwalne trwa przez ok. 7 dni, a stadium poczwarki trwa od 2-4 dni do kilku tygodni. Dorosłe samice mogą żyć do 1-2 miesięcy (samce około 6-7 dni) w lecie 6+ miesięcy. Samice komarów składają jaja do wody. Z jaj wylęgają się robakowatego kształtu larwy zaopatrzone na tylnym końcu ciała w przetchlinki. Larwy odżywiają się różnymi mikroorganizmami, które filtrują z wody. Po czwartym linieniu powstają z nich ruchome poczwarki o wyraźnie zaznaczonym kulistym tułowiem z głową i długim odwłoku. Larwy większości gatunków komarów są pożywieniem dla małych organizmów wodnych i szczątków organicznych.  Krew ssą tylko samice, gdyż wymagają krwistego posiłku do produkcji jaj. Aparat gębowy samicy jest typu kłująco-ssącego. Przekłuwa ona skórę żywiciela kłujką, która składa się z sześciu sztylecików. Samice wymagają dwóch  dni aby strawić posiłek z krwi. Dorosłe samce żywią się nektarem. Zakres lotu owadów zależy od gatunku, temperatury powietrza, kierunku wiatru, pory roku i odległości do źródeł posiłków z krwi. Pora dnia, w której komary gryzą zależy od gatunku. Większość  gatunków gryzie o zmierzchu i świcie, a także w nocy.