Karaczan prusak

Karaczan prusak zwany także karaluchem, francuzem, karakonem jest zdecydowanie najczęściej występującym szkodnikiem. Oprócz tego, że jest uciążliwy, odgrywa ważną rolę w ogniskach chorobowych oraz w transmisji wielu organizmów patogennych i reakcjach alergicznych u wielu osób.

Dorosłe osobniki długości 10 – 15 mm, koloru żółto – brązowego z dwoma podłużnymi, ciemnymi paskami na przedtułowiu. Samica jest nieco większa od samca. Na końcu wyraźnie segmentowanego odwłoka wyrastają pierwotne wyrostki. Zarówno samiec jak i samica karaczana mają dobrze rozwinięte skrzydła, ale nie latają. Aparat gębowy gryzący. Odnóża zaopatrzone w przylgi i pazurki umożliwiają poruszanie się tych owadów po gładkich powierzchniach.

Po około 10 dniach od przeobrażenia się w stadium dorosłe, następuje kopulacja – u samicy na ogół tylko jeden raz w ciągu całego życia,  produkuje ona w odstępach miesięcznych 4 – 8 ootek z jajami. Każda ooteka długości 6mm dobrze chroni 30 – 35 jaj. Samica nosi ooteki do czasu wylęgu nimf – w zależności od temperatury od 2,5 do 4 tygodni. Tuż przed wylęgiem chowa je w pobliżu pożywienia dla nimf, które po wykluciu przechodzą 5 – 7 linień, aż osiągną stadium dorosłego karaczana. Okres ten trwa w zależności od temperatury od 40 dni – przy 30°C, do 170 dni -przy 22°C. Czas rozwojowy (od jaja do dorosłego osobnika) zwykle waha się od 54 – 215 dni, średnio około 103 dni; w warunkach laboratoryjnych w temperaturze 27°C i przy wilgotności względnej 40%, zwykle są wymagane tylko 50 – 60 dni. Oznacza to zwykle 3 do 4 pokoleń w ciągu roku, ale nawt do 6. Dorosłe osobniki żyją około 100 – 200 dni.

W ciągu dnia prusaki ukrywają się w szczelinach i szparach ścian oraz podłóg, najchętniej w pomieszczeniach ciepłych, wilgotnych. Wychodzą na żer w nocy. Jeżeli spotykane są także w ciągu dnia to oznacza, że mamy do czynienia z bardzo dużą populacją tych owadów. Karaczany prusaki są wszystkożerne, w ich diecie można znaleźć szeroką gamę artykułów spożywczych: buraki, marchew, ziemniaki, kapustę, wszelkie owoce, słodycze, czekolady, pieczywo, mięsa, tłuszcze, odpadki artykułów spożywczych ale również papier, padlinę i martwe owady. Prusaki nie są wrażliwe na głód, mogą przetrwać bez jedzenia nawet 40 dni. Samice noszące kokon prawie w ogóle się nie odżywiają.

Karaczany prusaki w zależności od warunków zwalcza się integrując różne metody polegające na zastosowaniu pułapek, przynęt pokarmowych – żeli, preparatów opryskowych o działaniu pozostałościowym, a także preparatów ULV, preparatów do aerozolowania czy zadymiania. Niezbędne jest ustawienie przynęt wzdłuż pęknięć i szczelin tak, aby ich skuteczność była jak największa. Prusaki aktywne są w nocy, dlatego w tym czasie powinno się dokonywać inspekcji pomieszczeń w celu określenia wielkości populacji.